Խոսակցություն մորս ու իմ մեջ, որ եղավ, երբ որ կար… 1979
Խոսակցություն մորս ու իմ մեջ, որ եղավ, երբ որ կար (արտագրություն մի թղթի կտորից, որ գրի առա այդ օրը) Արվեստանոցից իջա սովորականին ուշ՝ 7-8-ին՝ ճաշելու: Նա. -Էլի ուշ իջար, բա դու չե՞ս սովածանում: Ես. -Կուտեմ էլի՜, հո չի՞ փախնելու: Լուռ հաց է դնում, ես էլ լուռ ուտում եմ: Նա. -Էդի՛կ ջան, սաղ թևերս էլի ցավում են… քոնն...
Read MoreՋուխտակ պորտրետներ
Մի քանի խոսք այդ «ջուխտակ», այսինքն՝ զույգ պորտրետների մասին, որոնք մեզ հայտնի էին Ենոք Նազարյանի[1] զույգ, հրաշալի պորտրետներով՝ ստեղծած Ալեքսանդրապոլում, որտեղ նա ապրում էր կյանքի վերջին տարիներին, արդեն Լենինական դարձած, և այդպես աննկատ էլ անցավ կյանքից՝ չարժանանալով մեր հին և նոր արվեստաբանների ուշադրությանը:...
Read MoreՍերգեյ Փարաջանով… 26.07.1990
Հինգշաբթի: Երեկ Երևանում հողը դրին ևս մի մեծ մարդու: Բաշբեուկի նման մարդ էր և էությամբ նկարիչ, բայց նկարելու շնորհք չէր տվել Աստված: Նկարում էր կինոյում, և իր նկարած ֆիլմերը առանձին-առանձին պատկերների շարան էին՝ կինոյի էությանը հակառակ: Կարող են ինձ հետ հակառակվել կինոյից բան չհասկացող քաղքենիներ և ռեժիսյորներ նաև, որոնց...
Read MoreՕրագրեր…1984
01.01.1984 Եվ որովհետև հիմա ժամը 2-ն է և արդեն «նոր» տարի, և ես արվեստանոցում եմ, ապա կարելի է ասել, որ ամեն ինչ նորմալ է և փոփոխություն կամ ինչ-որ տարօրինակություն չեմ նկատում: *** Ես իմ հարգելի կնոջից բաժանվելուց հետո (3-4 օր է), նորից հնարավորություն եմ ձեռք բերել «անժամանակ» լինել արվեստանոցում… Տեր Աստված, ինչ անհերքելի խոսք է` «Չկա...
Read MoreՄարտիրոս Սարյան. «Լավ է, լավ չի՞»…
Սարյանի մասին գրելը դարձավ «մասսայական» հատկապես վերջին երկու տասնամյակում: Նրա համբավի տարածման հետ միասին ավելացան նրա հետ առնչվել ցանկացողները, որը, «թուլություն» լինելով հանդերձ, բնական է, մարդկային, այդպիսին է մեծ արվեստի կախարդանքը, ձգողական ուժը, որը չի ընդունում անտարբեր վերաբերմունք, իսկ երբ մարդը անտարբեր...
Read More