Թերարժեքություն… 28.07.1997
Թերարժեքություն. շատ հասարակ, պարզ բացատրություն ունի և ստեղծվում է սեփական կարողությունների նկատմամբ անվստահությունից: Ինքը՝ մարդը, թերագնահատում է իր շնորհքը, ընդունակությունները, ֆիզիկական կարողություններն անգամ, տաղանդը, ակնհայտի տաղանդն անգամ: Եվ տառապում են միայն բարի մարդիկ: Չար մարդիկ երբեք ենթակա չեն, նրանք անգամ...
Read More2018 — Էդուարդ Իսաբեկյան Ցուցասրահ
Ամեն անգամ դիտելով Էդուարդ Իսաբեկյան մեծ նկարչի ստեղծագործությունները` անասելի հիացմունք եմ ապրում վրձնած կտավների կատարողական վարպետությամբ: Շատ դժվար է խոսքեր գտնել արտահայտելու տաղանդաշատ մեծ Վարպետի կտավներից փոխանցված դրական մեծ էներգիան և հիացմունքը արտահայտելու համար: Մեծ նկարիչ և հրաշք մարդ, որ պարծանք է բերում իր...
Read MoreՏխրություն… 06.03.1997
06.03.1997 Պատճառ ունեցող տխրությունները անհամար են, հազար ու մի պատճառներ, առիթներ, ինչքան ուզես: Բայց… կա տխրության մի «տեսակը», որը թախիծի հետ է գալիս, որի ո՛չ գալուց ես իմանում, ո՛չ էլ ինչից, որտեղից… և համակում է քեզ և նստում է հոգուդ վրա: Նստում է և հարմարվում, և քեզ թվում է՝ չի էլ հեռանալու… Զոռով տխրել, քեզ ստիպել, որ...
Read MoreՈտնլվա… 1988
Եվ ամեն անգամ ոտքերիս եղունգները կտրելուց հիշում եմ մորս լուսեղեն և նրա հոգնած, երակներն ուռած, կապտավուն ոտքերի եղունգների կտրելու արարողությունը, որ ամենայն զգուշությամբ և քնքշությամբ կատարում էր իմ անուշիկ Սյուզաննան` նախօրոք ոտքերը լագանի տաք, եռման ջրի մեջ մի լավ «մաժելով», շփելով լվանալուց հետո: Միայն...
Read MoreԴավթյան Տ. — Պտոյտներ Հայաստանի Մշակոյթի Գանձարաններուն Մէջ – Լ – Իր Գրիչը Նոյնքան Կրքոտ Ու Զգայուն Է, Որքան Իր Վրձինն Ու Մատիտը. Էդուարդ Իսաբեկեան Ցուցասրահ — օրաթերթ, «Զարթօնք», Լիբանան, 06.03.2018
Գրածս բանաստեղծութիւնները, ինչպէս նկարներս, չունեն թիւ–թուական, եւ մէկին եթէ թուան անախրոնիկ, շատ կը սխալուի… Էդուարդ Իսաբեկեան Էդուարդ Իսաբեկեան 20-րդ դարու երկրորդ կէսի հայ կերպարուեստի վառ ներկայացուցիչներէն է: Մեծ է իր ներդրումն ու վաստակը հայ գեղանկարչութեանեւ գծանկարչութեան բնագաւառէն ներս: Մեծանուն վարպետը...
Read More