Ոտնլվա… 1988

Posted on Մրտ 16, 2018 in Գրականություն

Եվ ամեն անգամ ոտքերիս եղունգները կտրելուց հիշում եմ մորս լուսեղեն և նրա հոգնած, երակներն ուռած, կապտավուն ոտքերի եղունգների կտրելու արարողությունը, որ ամենայն զգուշությամբ և քնքշությամբ կատարում էր իր անուշիկ Սյուզաննան` նախօրոք ոտքերը լագանի տաք, եռման ջրի մեջ մի լավ «մաժելով», շփելով լվանալուց հետո: Միայն Սյուզաննան, ոչ ոքի չէր վստահում: Եվ դա տևում էր մի ժամից ավելի, և այդ ընթացքում տեսնելու բան էր երկուսի էլ դեմքերի արտահայտությունը… մորս երանելի, գոհ, խաղաղ ժպիտը և Սյուզանիս նույնքան այդ բոլորը` գումարած մի անբացատրելի խորհուրդ պարտքի, սիրո և չգիտեմ էլ ինչի արտահայտություն… Բիբլիական տեսարան Քրիստոսի` նույնքան հոգետանջ ոտքերի լվացման արարողության նման… և միմիայն Ռեմբրանդտի նկարած, որ աչքիս առաջ է ամենայն մանրամասնությամբ: Ախ, թե կարողանայի նկարել գոնե պատկերացրածիս կեսը: Հրաշք բան կլիներ: Դե, ինչու չնկարես, Էդվա՛րդ, սիրելի՛ս, մի վախենա, հենց Ռեմբրանդտի «Վիրսավիայի» կոմպոզիցիայով…

Leave a Reply

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով