Մահվան մասին… 23.09.1995
Մահվան մասին: Սա էլ սովորական «միտք» է իմ տարիքի համար: Եվ ապրում ես մինչև 20 տարեկանը հորթային, քուռակային կյանքով, հետո՝ մինչև 30-40-ը, մարդ դառնալու հոգսն է և չես մտածում… առավել ստույգ վանում ես այդ միտքը… 40-ից հետո մարդ ես և մտածում ես, բայց ոչ լուրջ և ոչ իրապաշտ. դեռ ժամանակ կա… կա՜: Եվ երբ մի օր և երբ 50 էի, ինձանից...
Read MoreՀայրո… Հարցաքննություն…
…Լսվեց նորից դուռը բացվելու, բանալու աղմուկը, և Հայրոն նստեց, շտկվեց թախտին. մտնողը իր մշտական ուղեկիցն էր, վերև-ներքև տանողը, որին այդպես էլ չկարողացավ «հասկանալ»՝ ինչ մարդ է… մեկ՝ կոպիտ, գարշելի… մեկ էլ` ցավակից է, թե՞ բարի կամեցող… ի՞նչ է… Եվ հիմա էլ գիտեր՝ ինչպես պիտի իրեն դիմի… — Դե՛, բոլ ա շնթռես… վե՛ր...
Read MoreՈրմնանկարների դահլիճ…10.04.1998
Եղավ ժամանակ, որ ես գլխավորում էի Հայաստանի պետական պատկերասրահը, և մեր առաջ խնդիր էր դրված պատճենահանել Հայաստանում եղած բոլոր վանքերում, եկեղեցիներում հրաշքով մնացած հին հայկական որմնանկարչության՝ դեռ պահպանված նմուշները, որոնք հակառակի պես բոլորը գրեթե խարխուլ, կիսավեր վանքերում էին: Եվ շուրջ 7-10 տարի հատուկ...
Read More«Աղքատի» ձմեռը… 30.12.1998
«Աղքատի» ձմեռը վերջացավ, ձյուն է գալիս: Ավելորդ բան: Մեր գլխին տասը տարի է ձյուն է նստել: … Ձյունից երեխաներն են ուրախանում: Ի՜նչ սահնակ ունեի… վարձով էլ էի տալիս: Հինգ անգամ բաղնիքից ներքև` 1 կոպեկ: Եվ կոպեկ-կոպեկ կինոյի տոմս էր դառնում… Եվ կարճ շալվարով… երկար չունեի… Իմ մանկությունը ես եմ...
Read More