Ինքնանկար, Մոսկվա. 1931, թուղթ, ածուխ, մատիտ, 31×21.5, ընտանիքի հավաքածու
…Առաջին նկարս ցուցադրել եմ 1931 թվին: Հիշում եմ, ընտրում էին նկարները, որպեսզի հանրապետական ցուցահանդես կազմակերպեին: Մի գրաֆիկական գործ էի բերել և մի դիմանկար: Բազմոցին նստած էին հանձնաժողովի անդամները՝ Գյուրջյանը, Գայֆեջյանը, Աղաջանյանը: Նայեցին նկարներս, Աղաջանյանն ասաց. «Ա՛յ տղա, լավ էլ սիրուն տղա ես, դիմանկարում ինչու՞...
Read More1902 թվի Բաթումիի ցույցը ընկ. Ստալինի ղեկավարությամբ (դիպլոմային աշխատանք). 1941, կտավ, յուղաներկ, 170×235, ընտանիքի հավաքածու
04.04.1938 Երեկ սկսեցի էսքիզը 1902 թվի Բաթումի ցույցը Ստալինի կազմակերպած, կարծես թե մի բան է ստացվում… 15.11.1939 Դիպլոմը` Ստալինը, կանեմ Բաթումում: Ստալինի գործունեության այդ պերիոդը ինձ շատ է հուզում, վասնզի ռոմանտիկա կա: Եվ ինչքան լավ տիպ է, իսկական համեստ ագիտատոր, մինչև անգամ շարֆ էլ ունի վզին: 08.12.1939 Դիպլոմի համար...
Read MoreԵս… ինքս ինձ հետ… 1997- …
06.04.1997 Մի ուրիշ բան էլ է տարօրինակ: Գրում եմ, որ… չեմ նկարում, թրև եմ գալիս, տրամադրություն չունեմ նկարելու… բայց նկարել եմ, չէ՞: Նկարել եմ մորս՝ իմ ամենալավ պորտրեն, նկարել եմ «Տանյա»-ն, որի նմանը ոչ ոք չնկարեց, չնայած շատերը նկարեցին: Նկարել եմ հորս, Ռոզային, Արփիկին, Գուրգենին և այլոց…Մուշեղին, Հովհաննիսյանին...
Read MoreԵս… ինքս ինձ հետ… 1991-1996
23.01.1991 «Տխրությունս կամաց-կամաց փոխվում է լացի…»: Լացի չի փոխվում դեռ, բայց և ի՞նչ անես այդ` տխրություն կոչված կենդանու հետ, որը զրուցակից չի դառնում և ոչ մի հարցիդ էլ պատասխան չունի… Գոնե կարդալ կարողանայի, և ոչ մի տխրություն կամ մենակությունը պետքս չէին լինի, իսկ անգործ արդեն չեմ կարողանում մնալ… Շատ չմնաց,...
Read MoreԵս… ինքս ինձ հետ… 1971-1990
24.08.1974 Նկարել սովորել եմ Բաժբեուկից, Դելակրուայից: Մտածել, խորհել՝ մեծն Չարենցից և նորից մեծն Բակունցից: Սիրածս գրքերը եղել են «Երկիր Նաիրի»-ն, «Գուլիվերը» Սվիֆթի և «Մարտին Իդենը»: Հիմա կարդում եմ Գաբրիել Մարկեսին: Սիրածս հերոսներն են Սպարտակը, Ոդիսևսը և Վարդանը: Սիրածս կինը՝ Նավզիկեն…Սիրածս էակը՝ մայրս: Նպատակս՝ ծառայել...
Read More