Կաչաղակ… 25.07.1983
Շոգը մի քիչ կոտրվեց: Այս հուլիս ամիս կոչվածը միշտ էլ Երևանում և ողջ Հայաստանում անցնում է չոր ու տապով: Զզվելի ամիս է, բայց խաղող է հասցնում.պետք է: Զարմանալի նորություն.արդեն 15 օրից ավելի է, որ հենց արվեստանոց եմ գալիս, հայտնվում է մի… կաչաղակ և արդեն ընկերացել է, ձեռքիցս հաց է վերցնում, ծիրան… Տարօրինակ է… չէ՞ որ...
Read More2015 — Էդուարդ Իսաբեկյան Ցուցասրահ
Մի անգամ կրկին մինչև հոգուս խորքը ջերմության մի հզոր ալիք վերապրեցի` շփվելով իմ սիրելի Վարպետի` Էդուարդ Իսաբեկյանի կենդանի ստեղծագործությունների հետ: Թող հավերժ գույների, պատմական հիշողությունների, հերոսական կերպարների, պարզ և գեղջկական համակրելի դեմքերի թրթիռը թևածի մեր սիրելի հայրենիքի երկնակամարում` նորանոր...
Read More2014 — Էդուարդ Իսաբեկյան Ցուցասրահ
Մեծ բավականություն ստացա Վարպետի աշխատանքներից: Նարեկ Հայրապետյան, 25.02.2014 Նախ ուշացումով, բայց մեծ հաճույքով շնորհավորում ենք մեր մեծ Վարպետի ծննդյան 100-ամյակը և մաղթում նրա գործերին հավիտենականություն, նրա սերունդներին հավերժ մեծ փառք և շնորհակալություն նրա ծնողներին կյանքով լեցուն, բուռն, հախուռն խառնվածքով որդի լույս...
Read MoreՍև ներկ…19.02.1986
19.02.1986 Մեծն Մարտիրոսը սև ներկ չէր գործածում, երևի «գույն» չհամարելով, չնայած որ գործածում էր իր ողջ «տեմպերային» շրջանում՝ համարելով գույն: Նրա սևը, «ամենացածր նոտան», ամենամուգը, թանձրը դարձավ և մնաց ուլտրամարինը, որով նկարում էր մարդկանց շորերը, կոստյումները (Օրբելի, Մալխասյան, Իսահակյան և մնացած բոլոր...
Read More