Իր կյանքի վերջին շրջանում Իսաբեկյանը մեծ նվիրումով անդադար աշխատում էր այդպես էլ, ավա՜ղ, անավարտ մնացած մի հսկայածավալ կտավի վրա, որը նվիրված էր իր կորուսյալ ծննդավայրին՝ Իգդիր քաղաքին: Տարբեր վերնագրերով հայտնի («Իգդիրի հոգեհանգիստը», «Հոգեհանգիստ», «Իգդիրի երևելիները») այդ ստեղծագործությունը, ի տարբերություն նույն թեմայով նկարչի վրձնած այլ աշխատանքների, օրինակ՝ «Իգդիրյան նախաճաշ» (1980) կոչված նատյուրմորտի կամ «Հարսանյաց երթ Կողբից Իգդիր» (1985) թեմատիկ-կոմպոզիցիոն պատկերի, ժանրային տարաբնույթ հատկանիշներով օժտված, մոնումենտալ համապարփակ, հայ կերպարվեստում իր տեսակի մեջ եզակի երևույթներից է:

Արարատ Աղասյան

 

Ամասիա Եփրեմի Իսաբեկյան. 1993, կտավ, յուղաներկ, 60×49

        14.02.1990 Չորեքշաբթի: Ամասիան եկավ, բայց չվերջացրի: Դեռ գործ կա վրան, «գործ կա» և ոչ «գեղանկարչական խնդիր»: Պորտրետ եմ անում` մի «խնդիր» հետապնդելով, որ Ամասիայի տղաները, տղաների տղաները հիշելու բան ունենան, հիշեն իրենց հորը, պապին, որ արդեն … Read More

0