06.11.1961 Օ՜, երբ պիտի ամառը գա, որ նորից տեսնեմ Զանգեզուրը` երկրորդ հայրենիքս: Իսկ ինչի՞ երկրորդ: Ամբողջ հոգով (նկարչի) զգում եմ այդ հողի հմայքը և գիտեմ, որ վարձահատույց պիտի լինեմ… Միայն Խնձորեսկը բավական է, որ երեք Դելակրուա սնվեն!
Գ.Գևորգյանի դիմանկարը (Սինաթլե). 12.09.1972, թուղթ, գունավոր մատիտ, 48×36, ընտանիքի հավաքածու
14.01.1999 Մի ժամանակ եղավ, երբ հավաքվում էինք Վահանի մոտ… Ես դա անվանեցի «սինաթլե»` լույս: Այդ ժամանակ շատ նկարեցի և մի 4-5 պորտրետներ լավ ստացվեցին: Ափսոս չշարունակվեց:
