Իր կյանքի վերջին շրջանում Իսաբեկյանը մեծ նվիրումով անդադար աշխատում էր այդպես էլ, ավա՜ղ, անավարտ մնացած մի հսկայածավալ կտավի վրա, որը նվիրված էր իր կորուսյալ ծննդավայրին՝ Իգդիր քաղաքին: Տարբեր վերնագրերով հայտնի («Իգդիրի հոգեհանգիստը», «Հոգեհանգիստ», «Իգդիրի երևելիները») այդ ստեղծագործությունը, ի տարբերություն նույն թեմայով նկարչի վրձնած այլ աշխատանքների, օրինակ՝ «Իգդիրյան նախաճաշ» (1980) կոչված նատյուրմորտի կամ «Հարսանյաց երթ Կողբից Իգդիր» (1985) թեմատիկ-կոմպոզիցիոն պատկերի, ժանրային տարաբնույթ հատկանիշներով օժտված, մոնումենտալ համապարփակ, հայ կերպարվեստում իր տեսակի մեջ եզակի երևույթներից է:

Արարատ Աղասյան

 

Ավարայրի ճակատամարտը. 1984, կտավ, յուղաներկ, 200×300, ընտանիքի հավաքածու

01.01.1984 Երեկ Վեհափառի մոտ էի: Ասեց, որ հնարավոր է «Ավարայրը» ստեղծել, բայց ոչ այն չափերի, ինչ ես եմ ուզում…Է՜հ, կանեմ մեծ էսքիզ:  07.04.1984 Վեհափառը զանգեց («Ավարայրի» էսքիզը տարել էի): Կանչեց բան ասելու, «խորհրդի» կարծիքը երևի: Պայմանավորվեցինք.կավելացնեմ այդ բոլորը և պիտի … Read More

0