Ճշմարիտ արվեստագետը նա է, որ սիրում է արվեստը հենց արվեստի համար և բավարարվում ամենամեծագույն հոգեկան հաճույքով, որը տալիս է նկարելու պրոցեսը, բանաստեղծությունը գրելու պրոցեսը, ինչպիսին էր Բաժբեուկը, որ հիանում էր իր նկարով կամ Չարենցը, որ ցնծում էր իր գրածով՝ երբեք չմտածելով փառքի մասին:

Էդուարդ Իսաբեկյան 1914-2007

 

  1. Արտավազդ և Կլեոպատրա. շարունակական անդրադարձ
  2. “Իգդիր” գիրք
  3. Խաչատուր Աբովյան. շարունակական անդրադարձ
  4. Կոնստանտինե Գամսախուրդիա
  5. Պաննո – Շեքսպիրյան կոնֆերանս-ստուգատեսի մասնակիցները. 1944
  6. Պաննո – Արարատյան դաշտ. 1954
  7. Ռազմաճակատային ճեպանկարներ. 1943

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *