Հայկական գեղանկարչության սյուներից մեկը՝ Էդուարդ Իսաբեկյանն, իր երկրի իսկական քաղաքացին էր: Շատ էր ուզում, որ արտագաղթ չլինի, որ մարդիկ մնան ու մշակեն իրենց հողը, ինչպես դա անում են նրա ստեղծագործությունների «հերոսները»՝ ուրցաձորցի Եղիազարը, աշտարակցի այգեգործ Սաշիկը: Ապրելակերպով, ստեղծագործությամբ ու ասելիքով … Read More
Հայրենի արուեստագէտ Էդ.Իսաբէկեանի ծննդեան (8 (21) Նոյեմբեր 1914, Իգդիր) 100-ամեակի առիթով Հայաստանի մէջ տեղի ունեցան յոբելենական ցուցահանդէս եւ սիրոյ ու յարգանքի պատշաճ արտահայտութիւններ: Տասնամեակ մը առաջ, երբ մեծ արուեստագէտին ծննդեան 90-ամեայ յոբելեանը կը նշուէր իր խոր ալեւոյթին, նոյնքան մեծաշուք եղան … Read More
Էդուարդ Հմայակի Իսաբեկյանը ծնվել է 1914թ. նոյեմբերի 8-ին Իգդիրում: ՀՍՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1963): ՍՄԿԿ անդամ 1952-ից: 1941-ին ավարտել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիան: 1945-ից դասավանդում է Երևանի զեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում (1963-ից՝ պրոֆեսոր): Իսաբեկյանը բազմաժանր նկարիչ է (թեմատիկ-կոմպոզիցիա, դիմանկար, բնանկար, գրքի ձևավորում): Հայրենական … Read More
Գեղանկարիչ 8 նոյեմբեր, 1914 — 20 օգոստոս, 2007 Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Իգդիր քաղաքում: Եղել է նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի ամուսինը, ճարտարապետ Հրայր Իսաբեկյանիեղբայրը: 1931թ. ավարտել է Երևանի գեղարդ տեխնիկումը (այժմ` Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարան), 1941թ.` Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիան: 1945-2000թթ դասավանդել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում … Read More
Կար ժամանակ և ես այն կարծիքին էի, որ մեր ժողովրդի գոյատևման երկարակեցության պատճառներից մեկը հայ երախտավորների մշտական առկայութունն է եղել և ոչ «պլանավորված», սեփական նախաձեռնությամբ, անհրավեր, չսպասված, հայտնվել է այդ երախտավորը և կամովին իր ուսերին վերցրել հարյուրավորների … Read More
Հիշատակ Կես դար առաջ` 30-ական թվականներին, Խորհրդային Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Երևանում հրատարակվող թերթերի քանակը մի ձեռքի վրա եղած մատների քանակից չէր անցում: Թուղթը և նյութական դժվարությունները չէին քիչ լինելու պատճառը, ավելին պետք էլ չէր … Read More
Մարդու համառությունը հզոր ուժ է: Սովորական, միջակ շնորհքի տեր մարդուն այդ ուժը կարող է դարձնել երևելի անձ, գործիչ, արվեստագետ, իսկ իսկապես տաղանդավոր մարդուն մի օր կարող է հասցնել և հանճարեղության: Մեր այս գրության «հերոսի» արարմունքի … Read More
Սևանի գոյության համար փաստորեն պարտական ենք, այսպես ասած, բնության քմահաճույքին… Հրաշագործ է այդ քմահաճույք կոչվածը, որ բոլորովին էլ նման չի մարդու, կամավոր մարդու քմահաճույքին, բնությունը ուրիշ բան է: Ուզել է Մասիսներ ստեղծել կամ Արագած, Նեմրութ… Խնդրեմ, կան: … Read More
30-ական թթ էին, ես աշխատում էի «Պիոներ կանչ»-ի խմբագրությունում՝ Հայաստանում հրատարակվող ամենատարածված թերթում, որին աշխատակցում էին Երևանի մտավորականության բոլոր խավերը առանց խտրության՝ գրողներ, մանկավարժներ, բժիշկներ, գյուղատնտեսներ, երաժիշտներ, տնտեսագետներ, դասախոսներ, գիտնականներ և այլն: Իսկ ով մեզ … Read More
Ես Սերոյին հրաժեշտ տալով ընդամենը ցտեսություն ասացի, ինչպես մի օր ցտեսություն եմ ասել Պարույրին, Համոյին, Վահագնին, Հրաչիկին: Այդպես գնացին իմ կրտսեր ընկերները` ժամանակ ու հերթ խառնելով… Վիշտը խոցող է, ծանր, դժվար… Անհեթեթ … Read More
