Էդուարդ Իսաբեկյան. «Արվեստը միշտ ձեր մեջ պիտի լինի» — թերթ, «Մանկավարժական համալսարան», Ե., 26.01.2017, էջ 6

Էդուարդ Իսաբեկյանը 20-րդ դարի հայ կերպարվեստի դասականներից մեկն է, ով մեծ ավանդ ունի հայ գեղանարչության պատմական ժանրի զարգացման գործում: Իսաբեկյանը ծնվել է 1914թ. պատմական Հայաստանի Իգդիր քաղաքում: 1918թ. ընտանիքը տեղափոխվում է Էջմիածին, երկու ամիս անց՝ Երևան: Սկզբնական նկարչական կրթությունը ստանում … Read More

«Դավայաթաղի» մասին

        Այդ բլուրը այսօր էլ կա մեր հին ստադիոնի կողքին և բնակեցվել էր սկզբից պարսիկներով, հետո՝ թուրքերով, որոնք ջանասիրությամբ շարունակում էին հին Երևանը շրջապատել, ինչպես Կոնդի տակի բարձրունքները, նույն Դավայաթաղի բլուրը, «Դամր բուլախ» (Երկաթ աղբյուր.հանքային ջուր էր՝ … Read More

Վարդանյան Ա. — Էդվարդ Իսաբեկյան – ամս., «Սովետական Հայաստան», հ.1, 1975

Հայկական ՍՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանը ծնվել է 1914 թվականին, Իգդիր քաղաքում: Նրա մանկությունը տեսել է մեր ժողովրդի համար ողբերգական 1915թ., իսկ որոշ ժամանակ անց Հայաստանիի ամբողջ պատմության ամենալուսավոր դարագլուխը՝ 1920թ.նոյեմբերյան լուսաբացը: Իսաբեկյանի վաղ շրջանի ստեղծագործությունները 30-ական թթ. հաճախ տպագրվում … Read More

Դավթյան Վ. — Հայրենասիրական ոգեշունչ արվեստ — թերթ, «Սովետական Հայաստան», Ե., 23.07.1965

          Երբ այցելեցի ռեսպուբլիկայի ժողովրդական նկարիչ Էդվարդ Իսաբեկյանի ցուցահանդեսը, ամենից երկար կանգ առա «Ակսել Բակունց» կտավի դեմ:         …Կապույտի մեջ մխրճված շեկ ու մանիշակագույն ժայռեր, ժայռերի ծերպերին, նրանց վայրի կարծրությանը փաթաթված քնքուշ, թափանցիկ … Read More

Դրոշների հանձնումը 89-րդ հայկական դիվիզիային Կերչում. 1942, կտավ, յուղաներկ, 190×230, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ

06.04.1997 Նկարել եմ «Դրոշների հանձնելը», որի կտավը ինձ համար գողացավ Ծերունը: Դաշնամուրի ծածկոցը, որ ոչ մի գրունտ չէր պահում, մաղի պես բան էր… կտավ չունեի, ներկ չունեի, վրձին չունեի, փող, փո՜ղ չունեի…հազիվ 8 հոգու կեր էի հասցնում… Ստեփանյան Ս. — … Read More