27.01.1950 «Արտավազդ-Կլեոպատրա»-ի էսքիզը պատրաստ է, բայց մի քիչ էսքիզից անցավ! «ոչինչ» ստացվեց: 12.10.1977 Շաբաթ: Այսօր նորից Ֆրիդը ինձ մոտ էր: Եկավ 12-ին և մինչև 4-ը նրա լեզուն ընդմիջում չունեցավ, իսկ ես աշխատեցի «Արտավազդ և Կլեո»-ի էսքիզի վրա: Ստացվեց, «ոչինչ», իսկապես … Read More
Դեռ 17-ի առավոտյան Երևանում էինք, երեկոյան` Մոսկվայում: Էլի «էն» Մոսկվայում` անհամ, անհոտ: Իսկ 19-ի առավոտյան (6-ին) Մոսկվայից դուրս գալով` երեկոյան (5-ին) արդեն «Բուքրեշտում» ճաշում էինք ռումինացոց հաշվին: Մեզ հանդիպող ռումինացի 2 նկարիչների (մեկը կին էր` Ստոյկա անունով) հետ էր հայ … Read More
Թոքմաջյանի արձանները մեծամասամբ «կողմ չունեցող» են և ըստ այդմ` դիտվող բոլոր կողմերից և հաճելի դիտվող, բոլոր կողմերում դիտողին բացելով ձևի փոխանցվող անակնկալություններ, և այդ կռահվող և չկռահվող սպասելիքների մեջ է կլոր քանդակի կամ արձանախմբի ուժն ու հմայքը: … Read More
Խոսակցություն մորս ու իմ մեջ, որ եղավ, երբ որ կար (արտագրություն մի թղթի կտորից, որ գրի առա այդ օրը) Արվեստանոցից իջա սովորականին ուշ՝ 7-8-ին՝ ճաշելու: Նա. -Էլի ուշ իջար, բա դու չե՞ս սովածանում: Ես. … Read More
Մի քանի խոսք այդ «ջուխտակ», այսինքն՝ զույգ պորտրետների մասին, որոնք մեզ հայտնի էին Ենոք Նազարյանի[1] զույգ, հրաշալի պորտրետներով՝ ստեղծած Ալեքսանդրապոլում, որտեղ նա ապրում էր կյանքի վերջին տարիներին, արդեն Լենինական դարձած, և այդպես աննկատ էլ անցավ կյանքից՝ … Read More
Հինգշաբթի: Երեկ Երևանում հողը դրին ևս մի մեծ մարդու: Բաշբեուկի նման մարդ էր և էությամբ նկարիչ, բայց նկարելու շնորհք չէր տվել Աստված: Նկարում էր կինոյում, և իր նկարած ֆիլմերը առանձին-առանձին պատկերների շարան էին՝ կինոյի էությանը հակառակ: Կարող … Read More
