«Աղքատի» ձմեռը… 30.12.1998
«Աղքատի» ձմեռը վերջացավ, ձյուն է գալիս: Ավելորդ բան: Մեր գլխին տասը տարի է ձյուն է նստել: … Ձյունից երեխաներն են ուրախանում: Ի՜նչ սահնակ ունեի… վարձով էլ էի տալիս: Հինգ անգամ բաղնիքից ներքև` … Read More
Թերարժեքություն… 28.07.1997
Թերարժեքություն. շատ հասարակ, պարզ բացատրություն ունի և ստեղծվում է սեփական կարողությունների նկատմամբ անվստահությունից: Ինքը՝ մարդը, թերագնահատում է իր շնորհքը, ընդունակությունները, ֆիզիկական կարողություններն անգամ, տաղանդը, ակնհայտի տաղանդն անգամ: Եվ տառապում են միայն բարի մարդիկ: Չար մարդիկ երբեք ենթակա չեն, նրանք անգամ … Read More
2018 — Էդուարդ Իսաբեկյան Ցուցասրահ
Ամեն անգամ դիտելով Էդուարդ Իսաբեկյան մեծ նկարչի ստեղծագործությունները` անասելի հիացմունք եմ ապրում վրձնած կտավների կատարողական վարպետությամբ: Շատ դժվար է խոսքեր գտնել արտահայտելու տաղանդաշատ մեծ Վարպետի կտավներից փոխանցված դրական մեծ էներգիան և հիացմունքը արտահայտելու համար: Մեծ նկարիչ և հրաշք մարդ, որ … Read More
Տխրություն… 06.03.1997
06.03.1997 Պատճառ ունեցող տխրությունները անհամար են, հազար ու մի պատճառներ, առիթներ, ինչքան ուզես: Բայց… կա տխրության մի «տեսակը», որը թախիծի հետ է գալիս, որի ո՛չ գալուց ես իմանում, ո՛չ էլ ինչից, որտեղից… և համակում է քեզ և … Read More
Ոտնլվա… 1988
Եվ ամեն անգամ ոտքերիս եղունգները կտրելուց հիշում եմ մորս լուսեղեն և նրա հոգնած, երակներն ուռած, կապտավուն ոտքերի եղունգների կտրելու արարողությունը, որ ամենայն զգուշությամբ և քնքշությամբ կատարում էր իմ անուշիկ Սյուզաննան` նախօրոք ոտքերը լագանի տաք, եռման ջրի … Read More
Դավթյան Տ. — Պտոյտներ Հայաստանի Մշակոյթի Գանձարաններուն Մէջ – Լ – Իր Գրիչը Նոյնքան Կրքոտ Ու Զգայուն Է, Որքան Իր Վրձինն Ու Մատիտը. Էդուարդ Իսաբեկեան Ցուցասրահ — օրաթերթ, «Զարթօնք», Լիբանան, 06.03.2018
Գրածս բանաստեղծութիւնները, ինչպէս նկարներս, չունեն թիւ–թուական, եւ մէկին եթէ թուան անախրոնիկ, շատ կը սխալուի… Էդուարդ Իսաբեկեան Էդուարդ Իսաբեկեան 20-րդ դարու երկրորդ կէսի հայ կերպարուեստի վառ ներկայացուցիչներէն է: Մեծ է իր ներդրումն ու վաստակը հայ գեղանկարչութեանեւ գծանկարչութեան բնագաւառէն … Read More
Արամ Խաչատրյան (օրագրերից)…
03.05.1978 Թաղեցինք նորից մեկին, որին չարժեր թաղել… Հողը, ինչքան էլ «թեթև» լինի, հող է էլի, խժռում է, ում դնես մեջը: Ափսոս, ռեքվիեմ չգրեց, բայց ինչու՞ չգրեց, երբ տասնյակ կինոնկարների համար ժամանակ ուներ… Եվ սիմֆոնիաներ էլ քիչ, շատ … Read More
Եթե ուզում ես նկարել սովորել… 07.06.2002
Երիտասարդին: Եթե ուզում ես նկարել սովորել, նախ պետք է սիրել նկարչությունը, ինչպես սիրում ես երգ ու երաժշտություն լսել կամ կարդալ: Հետո պիտի սկսել մարդուն՝ բնորդին, նկարել, քանի որ մարդը միակ չափանիշն է բնության մեջ և որպեսզի տիրապետես չափանիշի հասկացությանը, … Read More
Եղիշե Չարենց…
07.04.1978 Երբ արդեն վերջացան (կարծեմ) Եղիշեի մասին բոլոր ճռվողողները, պիտի ասել սակայն, որ նա ծնվել էր այնտեղ, որտեղ որ ինքն է գտել նշելու՝ Մակու, և ոչ մի այլ անորոշություն, ինչպիսին Ղարսն էր կամ մի ուրիշ «բնակավայր»: Եղիշեն, … Read More
