ԵՍ ՔԵԶ ՍԻՐՈՒՄ ԵՄ ՏԱՐՕՐԻՆԱԿ ՍԻՐՈՎ Ես քեզ սիրում եմ տարօրինակ սիրով Եվ չեմ կարող բացատրել ոչ ոքի, Թե ինչու սերս, քեզանից գինով, Հաճախ փոխվում է զայրույթի: Թե ինչու հաճախ ուզում եմ թողնել, Հեռանալ քեզանից անվերադարձ… Իսկ հեռանալիս տանջվում է … Read More
«ԿԱՄԱՑ ՔՇԵՔ ՍԵԼԵՐԸ» Թե նայես կյանքին հեռվից, Դատարկ է՝ կասես տխուր, Էլ ինչո՞ւ են իրար անցել Մարդիկ այսպես իզուր: Թե քեզնից մնալու է մի բուռ Մոխիր կամ թե փոշի, Էլ ի՞նչ ես, ո՛վ մարդ, վռազում, Դե՛, սայլդ կամաց քշիր: Այս … Read More
ԱԹՈՌԻ ԱՀԸ… Ի՞նչը վերջանա՝ Փառասիրության մոլո՞ւցքը մորեխ Մեծ գործիչների, որոնք, Կառչած իրենց աթոռներին զորեղ, Հոգու հետ միայն կլքեն գահը. Աթոռի ահը… Մի ոտքն անգամ իրենց աթոռի Չեն փոխի նրանք ծով արցունքների, Հեղեղ վշտերի, անթիվ որբերի ու Ազգերի հետ՝ քանակով փոքր, … Read More
Օ՜, ՇԱ՜Տ ԵՍ ՍԻՐՈՒՆ Օ՜, շա՜տ ես սիրուն, Գեղեցիկ՝ անպարկեշտության չափ: Ես չեմ ասողը, Այդպես ասում է՝ ով տեսել է քեզ Վաղ առավոտին՝ արևածագին, Երբ շիկնում ես դու համբույրից նրա՝ Շողալով հազար անգին քարերի Ցոլք ու ցնորքով, հպարտ, ահարկու, Ինչպես … Read More
ԴՈՒ ՓՈՔՐԻԿ-ՓՈՔՐԻԿ ԱՍՏՂԻԿ ԵՍ… Դու փոքրիկ-փոքրիկ աստղիկ ես բարձրո՜ւմ … Read More
ՍԵՎԵՐ ՀԱԳԱԾ ՄԻ ԿԻՆ ԱՆՑԱՎ Սևեր հագած մի կին անցավ Զարհուրելի վիշտ աչքերին Ու ձեռքերը երկինք պարզած Մի հին աղոթք պաղ շրթերին. – Մնաս անցավ,– ասավ, անցավ… Մնաց մոխիր` դեղի՜ն, դեղի՜ն… 1961 թ., Հրազդան *** ԻՆՉՈ՞Ւ, ԻՆՉՈ՞Ւ… Ինչո՞ւ, … Read More
ՆԱՅՈՒՄ ԵՄ ՔՈ ԼՈՒՅՍ ՆԿԱՐԻՆ Նայում եմ քո լույս նկարին, Խելոք, տխուր քո աչքերին, Որից լույսի շողերն ահա, Հոգիս անում են տակն ու վրա: Մութ է շուրջս, ամպերն ահա, Կուտակվել են սրտիս վրա, Թախիծի մեջ անլուր, անել Մոլորվել եմ անսիրտ, … Read More
ՀՈԳՆԵԼ ԵՍ, ԳԻՏԵՄ, ԴԱՐԸ ԿԻՍԵՑԻՐ… Ա՜խ, սիրտս, սիրտս, երբ թեժ է եղել Թոնիրի նման, Ճերմակ, փրփրուն լավաշ են թխել Ընկեր, հարևան… Երբ հանդարտվել է, Նստել են շուրջը, ննջել են անուշ, Ոտները կախած… և Հեռացել են ու մոռացել են Ակը բաց … Read More
