Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Հայաստանի ազգային պատկերասրահ. Հայ., eng., fr. – Ե., 1992, էջ 138, 145

Posted on Փտր 14, 2017 in Uncategorized

Հայաստանի ազգային պատկերասրահ 1992

էջ 138

Էդուարդ Իսաբեկյանը (1914) Երևան է եկել Թբիլիսիի Գեղարվեստից Ակադեմիան ավարտելուց հետո: Հախուռն հույզերի տեր նկարչին հարազատ է պատմական ժանրը: Նրա կտավներին բնորոշ ռոմանտիկ շունչն ու դինամիկ էքսպրեսիան չի բխում խորհրդային էպոխայի կեղծ պաթոսից, ինչպես իր ժամանակակիցներից շատերի մոտ, այլ պայմանավորված է նկարչին հոգեհարազատ, մայր ժողովրդի պատմական ճակատագրով: Դա է պատճառը, որ նրա պատմական կոմպոզիցիաները չեն կորցրել իրենց արդիականությունը: Դիտողը հավատում է նկարչի արտահայտած` մարդու ու հայրենիքի դաշնությանը («Սասունցի Դավիթ»), անձնուրաց հայրենասիրության գաղափարին («Պատասխան Հազկերտին», Դ.Դեմիրճյանի «Վարդանանք» վեպի պատկերազարդումները), ժողովրդի անհաղթահարելի ուժին («Հաղպատի գյուղացիության ապստամբությունը»): Պատահական չէ, որ միշտ մտասույզ ու խոհուն են Իսաբեկյանի պատկերած անձինք («Գրող Ակսել Բակունցը», «Մոր դիմանկարը»):

 

 

Leave a Reply

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով