Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Կներկայացնի Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործական ժառանգությունը

Posted on Սպտ 26, 2015 in Գրականություն

Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, նոյեմբերի 7-ին, կբացվի Էդուարդ Իսաբեկյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված Պատանի Դավիթը   Young David Юный Давидցուցահանդեսը։

Ցուցահանդեսում ընդգրկվել են արվեստագետի երկարամյա և բեղմնավոր ստեղծագործական ժառանգությունը` տարբեր տարիների գեղանկարչական ու գրաֆիկական աշխատանքներ: Աշխատանքների զգալի մասը արվեստասեր հանրությանը ներկայացվում է առաջին անգամ, այդ թվում` վերջին տարիների գրաֆիկական թերթերը: Ցուցահանդեսի առթիվ հայերեն ու անգլերեն լեզուներով հրատարակվել է Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործությունների պատկերագիրքը:

Էդուարդ Հմայակի Իսաբեկյանը մեր ժամանակների վաստակաշատ արվեստագետներից է, ում բազմաժանր ստեղծագործական ժառանգությունն իր ուրույն տեղն ունի արդի հայ կերպարվեստում: Հայաստանի ժողովրդական նկարիչ /1963 թ./, Պետական մրցանակի դափնեկիր /1985 թ./, պատվավոր այլ պարգևների ու տիտղոսների արժանացած արվեստագետի ստեղծագործական հետաքրքրությունները լայն ընդգրկում ունեն. նա ստեղծել է թեմատիկ կոմպոզիցիոն գործեր, բնանկարներ, դիմանկարներ, կատարել է գրքերի նկարազարդումներ` Հովհաննես Թումանյանի «Թմկաբերդի առումը» /1955 թ./, Սերո Խանզադյանի «Մխիթար սպարապետ» /1963 թ./, Դերենիկ Դեմիճյանի «Վարդանանք», որոնցում յուրովի անդրադարձել է իր ապրած ժամանակաշրջանին հուզող տարաբնույթ խնդիրներին:

Է. Իսաբեկյանի արվեստում հայրենիքի կերպավորումը էպիկական, կոթողային մեկնաբանություն ունի, ինչը հատկանշական է արդեն վաղ շրջանի գործերին, որոնցից են թանգարանում պահվող «Տաթև» /1953 թ./, «Հորովել. Լեռնային վար» /1954 թ./, «Պատանի Դավիթը» /1956 թ./ նկարները: Հայկական լեռնաշխարհի յուրահատուկ գրավչության, մարդու ու բնության միասնության, մարդկային ուժի ու գեղեցկության անհատական ընկալումն ու մեկնաբանումը շաղախված է հիացմունքի ու հպարտության զգացումով:

Նկարչի նախասիրած ժանրերից է դիմանկարը, որով զբաղվել է ամբողջ կյանքում. հայ ռեալիստական դիմանկարչության լավագույն գործերից են` ազգային ոգու ու անհատական ապրումների շեշտադրումով:

Է. Իսաբեկյանը կարևոր ներդրում ունի հայ արվեստում պատմանկարչության զարգացման գործում: Այս ժանրի նշանավոր կտավներից են «Հաղպատի գյուղացիների ապստամբությունը» /1955 թ./, «Դավիթ բեկ», «Արտավազդ և Կլեոպատրա» /1966 թ./, «Ավարայրի ճակատամարտը» /1983 թ./ և «Պատասխան Հազկերտին»  /1947 թ./, որոնք ուշագրավ են պատմական դարաշրջանի խոր զգացողությամբ, հետաքրքիր կոմպոզիցիոն կառուցվածքով և արդիական հնչեղությամբ: Նկարիչը դիմելով հայ ժողովրդի կյանքի կարևոր ու վճռորոշ իրադարձություններին` արծարծում է բոլոր ժամանակների համար արդիական թեմաներ, որոնց առանցքում մարդկային վեհ ու ազնիվ ձգտումներն են, սերն ու նվիրումը երկրին ու մարդուն:

Այս շարքի մեջ առանձնանում է հայ պատմանկարչության լավագույն ստեղծագործություններից մեկը` «Պատասխան Հազկերտին» մեծակտավ աշխատանքը, որտեղ ընդհանրացվում են նկարչի կողմից տարբեր ժամանկներում արծածված գաղափարական ու գեղարվեստական խնդիրները:

 

 

 

Պատանի Դավիթը   Young David Юный Давид

Leave a Reply

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով