Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Էդուարդ Իսաբեկյան 1914-2007. Ընկ.Միկոյանը ալավերդցի բանվորների հետ. 1949

Posted on Սպտ 4, 2017 in Գեղանկար՝ 1935-1960

Էդուարդ Իսաբեկյան 1914-2007. Ընկ.Միկոյանը ալավերդցի բանվորների հետ. 1949

05.07.1948 Եղա Ալահվերդում «Միկոյան»-իս համար: Շատ էր գեղեցիկ Ալահվերդին, մի 20 օր մնացի… մի քիչ բան բերեցի, համենայն դեպս, բերած մատերիալով կարելի է աշխատանքը սկսել:
Ինչքան լավ կլիներ, եթե հենց տեղում հնարավորություն լիներ աշխատելու: Էս անտեր ինստիտուտը խաթա դարձավ գլխիս, պրծում չունեմ սրանից, ինչպես երևում է:
Եթե ամառը ժամանակ լինի, կարելի է (հարկավոր է) մի երկու ամսով գնալ նորից Ալահվերդի:

04.01.1949 Կորցրեցի թղթապանակս Ալլահվերդու խծբծանքներով և գրածս բանաստեղծություններով… ափսոս, 2 պոեմա, 4 բանաստեղծություն և 7 էպիգրամ:

17.03.1949 Իսկ Միկոյանը դեռ կտավն էլ չեմ ձգել, լավ է չէ՜: Մի ճար է մնում, վերցնել, գնալ Ալահվերդի, էնտեղ էլ նկարել:

26.05.1949 «Փոթորկից առաջ»-ը վերջացնում եմ, վատ չի ստացվում: Բայց Միկոյանը նկարելու ոչ մի տրամադրություն չկա և, առհասարակ, ոչինչ նկարելու:

05.08.1949 Մի 15 օր Ալավերդում ենք ես, Արամը և Մուտոն: Մուտոն անցյալ օրը գնաց, մնացինք երկուսով: Այս անգամ Ալավերդին դուրս չեկավ, գուցե պատճառը դեպքերն ու դեմքերն են… Նախ, 4-րդ օրը ներկերս մաքրազարդեցին, բոլոր պաշարը Վինձորի և Լեֆրանի, մի ամբողջ մեծ էտյուդնիկ և լեփ-լեցուն, տարան և գտնելու ոչ մի ճար! Հետո անընդհատ անձրևներ են, իսկ չերդակը, որտեղ աշխատում եմ, կանգնելու տեղ չկա, ուղղակի չռռում է գլխներիս: Մի անկյուն կա միայն, որ չի կաթում, էն էլ նկար ենք դնում! Հետո բանվորները չեն գալիս և անընդհատ խաբում են, զզվեցրին, զահլա տարան! Քիչ է մնում վերկենամ, գնամ հետ:

  1. Օվչիննիկով Մ. — Երիտասարդ վարպետների աճման մասին — ամս., «Սովետական գրականություն և արվեստ», Ե., հ.10, 1949

Leave a Reply

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով